europejski nakaz zapłaty

EUROPEJSKI NAKAZ ZAPŁATY – WYKONYWANIE

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż stosownie do treści art. 19 Rozporządzenia, europejski nakaz zapłaty, który stał się wykonalny w Państwie członkowskim jego wydania, jest uznawalny i wykonywany w innych państwach członkowskich (za wyjątkiem Królestwa Danii) bez potrzeby stwierdzania jego wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu.

Europejski nakaz zapłaty staje się wykonalny jeżeli w terminie 30 dni od doręczenia nakazu pozwanemu (przy uwzględnieniu odpowiedniego czasu potrzebnego do wpłynięcia oświadczenia), do sądu wydania nie wpłynie sprzeciw pozwanego. W takim wypadku sąd wydania niezwłocznie stwierdza wykonalność ENZ przy użyciu formularza określonego w załączniku VII (formularz G) i przesyła powodowi wykonalny europejski nakaz zapłaty wraz ze stwierdzeniem jego wykonalności.
Jakiekolwiek postępowania wykonawcze, co do zasady, podlegać będzie prawu Państwa wykonania ENZ, a europejski nakaz zapłaty, który stał się wykonalny jest wykonywany na takich samych warunkach jak wykonalne orzeczenie wydane w Państwie Członkowskim wykonania. Tym samym w prawie polskim do dnia wejścia w życie Ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, aby móc wykonać europejski nakaz zapłaty w Polsce potrzebne było uzyskanie klauzuli wykonalności w oparciu o aktualnie uchylony 11535 k.p.c. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym w myśl art. 115314 k.p.c. europejskie nakazy zapłaty wydane przez sądy państw członkowskich Unii Europejskiej, których wykonalność została stwierdzona w tych państwach na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1896/2006 stanowią tytuł wykonawczy nadający się bezpośrednio do skierowana na drogę postępowa egzekucyjnego.
Na marginesie należy zauważyć, iż orzeczenia wydane w postępowaniach sądowych wszczętych, dokumenty urzędowe formalnie sporządzone lub zarejestrowane oraz ugody sądowe zatwierdzone lub zawarte po dniu 10 stycznia 2015 r., objęte zakresem zastosowania Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012, są wykonalne w innym państwie członkowskim bez potrzeby stwierdzania ich wykonalności, (jeżeli są wykonalne w państwie członkowskim ich wydania), a strona, która chce powołać się w państwie członkowskim na orzeczenie wydane w innym państwie członkowskim powinna przedstawić sądowi lub organowi, przed którym powołuje się na orzeczenie jego odpis spełniający warunki niezbędne do stwierdzenia jego autentyczności oraz zaświadczenie wydane zgodnie z art. 53 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012. Sąd lub organ, przed którym powołano się na orzeczenie wydane w innym państwie członkowskim, może w razie konieczności wezwać stronę powołującą się na to orzeczenie przedstawienia – zgodnie z art. 57 – tłumaczenia lub transliteracji treści zaświadczenia, o którym mowa powyżej. Jeżeli sąd lub organ nie jest w stanie prowadzić postępowania bez tłumaczenia samego orzeczenia, może wezwać stronę do przedstawienia takiego tłumaczenia zamiast tłumaczenia treści zaświadczenia.

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *